Steenkool

Werkstukken en spreekbeurten

Met steenkool kunnen we energie opwekken. Maar waarom is niet iedereen daar blij mee?

Harde, zwarte stenen

Steenkool bestaat uit de resten van planten en bomen die 300 miljoen jaar geleden groeiden. Dat is heel lang geleden, nog voor de tijd dat dinosauriërs op de aarde liepen. Miljoenen jaren lang werden dode planten en bomen bedekt met zand, modder en water. Door de grote druk van de grond en de warmte uit de ondergrond, veranderde deze plantenmassa langzaam. Er ontstonden harde, zwarte stenen: steenkool. Het lijkt een beetje op houtskool van de barbecue, maar dan veel zwaarder.

Elektriciteit

Mensen waren heel blij toen ze steenkool vonden, want het brandt erg goed. Ze konden de huizen verwarmen met kolenkachels en er elektriciteit mee opwekken in grote energiecentrales. We produceren nog steeds veel elektriciteit met steenkool. Daar is niet iedereen blij mee, want er komt vieze rook uit de schoorstenen en er wordt ook veel CO2 (koolstofdioxide) uitgestoten. Dat is niet goed voor het milieu.

Limburgse mijnen

Vroeger, in de vorige eeuw, werd er ook steenkool in Nederland gewonnen. Honderden meters diep in de grond in de Limburgse mijnen. Het was gevaarlijk werk, soms stortten er mijngangen in of waren er explosies. In andere landen waren de mijnwerkers goedkoper. In 1974 werd de laatste Nederlandse steenkoolmijn gesloten. Nu komt steenkool uit andere landen met boten naar Nederland.